UTTS ve TTS arasında büyük farklar mevcuttur. Bu farklara göz gezdirmek gerekirse; UTTS sistemi artık yasal olarak tüm perakende akaryakıt satış yapan işletmeler ve akaryakıt dağıtım lisansına sahip şirketler, filo sahipleri ve Akaryakıt harcamalarını vergi beyanında gider olarak gösteren gerçek ve tüzel kişilikteki tüm taşıt sahipleri tarafından taktırılması yasal bir cihazdır. Öte yandan TTS’de ise böyle bir zorunluluk söz konusu değildir. Aynı zamanda UTTS cihazları rekabet eşitliğinin sağlanması ve kayıt dışı ekonomi ile etkin bir şekilde mücadele etmek amacıyla kullanılırken, TTS cihazı akaryakıt istasyonlarında araçların kimliğini tanıyarak yakıt alımlarını dijitalleştirmeyi sağlar. Bu sebeple iki sistemde birbirinden oldukça farklıdır.
UTTS sistemi de mevcut sistemle benzer yanlara sahip olacaktır. Ancak UTTS daha gelişmiş bir sistem olduğunu ifade edebiliriz. Bu bağlamda mevcut taşıt tanıma teknolojisi, her petrol dağıtım şirketinin kendi özel uygulaması üzerinden çalışmakta olup, her taşıt tanıma sisteminin işleyişi farklı olmaktadır. Ancak UTTS’de ise tüm ticari araçlara takılabilecek tek bir mali çip (UTB olarak adlandırılan) sayesinde, araç sahiplerinin tüm petrol dağıtım şirketlerinin istasyonlarından akaryakıt alımı yapabilmesi ve bu alımlarını gider olarak gösterebilmesi öngörülmektedir. Bu bağlamda UTTS cihazında bulunan çip ile mali değeri olan bir fiş alabilir ve akaryakıt giderlerini belgeleyebilirler.
Aynı zamanda UTTS sisteminin bu şekilde verimli çalışabilmesi için, mali çip takılı ticari araç sahiplerinin bir veya daha fazla petrol dağıtım şirketiyle ödeme anlaşması yapması gerekmektedir. Bu durumda, istasyonlarda yapılan akaryakıt ikmalinin faturası düzenlenip ödemeler sonradan yapılabilecek ve böylece firmalar gider takibini daha kolay yapabilecektir.

